Er zijn vragen die je niet zomaar naast je neerlegt. Je denkt eraan tijdens een gesprek, neemt ze mee naar huis en merkt dat ze op onverwachte momenten opnieuw naar boven komen.

Misschien heb je er al uitgebreid over gesproken, verschillende mogelijkheden onderzocht of bewust afstand genomen om weer helder te kunnen kijken. Toch blijft hetzelfde vraagstuk zich aandienen.

Misschien  merk je dat je dezelfde gesprekken blijft voeren. Dat een besluit steeds opnieuw wordt uitgesteld. Of dat je blijft zoeken naar helderheid, terwijl het antwoord maar niet dichterbij lijkt te komen.

Niet omdat je te weinig weet, maar omdat nog niet zichtbaar is waar het werkelijk over gaat. Dat is vaak het moment waarop mensen besluiten hun vraag op tafel te leggen.

Je hoeft vooraf niet precies te kunnen uitleggen waar het vastloopt. Vaak is juist dat de reden om aan te schuiven. Het is voldoende dat je merkt dat hetzelfde vraagstuk blijft terugkomen en dat je bereid bent er eerlijk naar te kijken.

Mensen nemen meestal geen contact op omdat er één losse vraag ligt. Ze nemen contact op omdat hetzelfde vraagstuk zich blijft herhalen en ondertussen steeds meer ruimte inneemt.

Een besluit blijft liggen. Een samenwerking vraagt opnieuw aandacht. Je blijft analyseren maar merkt dat je niet werkelijk verder lijkt te komen. Of je voelt al langere tijd dat iets anders moet, zonder precies te kunnen aanwijzen wat.

Juist op dat punt kan het waardevol zijn om niet nóg een oplossing te zoeken, maar samen zichtbaar te maken wat er werkelijk speelt.

Tijdens deze ontmoeting onderzoeken we niet direct de oplossing. We beginnen met het vraagstuk zelf. Niet zoals het op papier staat, maar zoals het zich op dit moment werkelijk laat zien. We kijken niet naar alles. We kijken naar dátgene wat steeds opnieuw jouw aandacht vraagt.

Vaak blijkt dat achter de oorspronkelijke vraag een ander beweging schuilgaat. Vanaf dat moment ontstaat overzicht.

Vanuit dat overzicht wordt vaak vanzelf duidelijk welke richting aandacht vraagt

Tijdens een ontmoeting wordt vaak zichtbaar wat eerder buiten beeld bleef.

Niet doordat er nieuwe informatie bijkomt, maar doordat de samenhang weer zichtbaar wordt.

Het vraagstuk wordt helder.

Daardoor ontstaat ruimte om een besluit te nemen.

Een gesprek in te gaan.

Of eindelijk verder te bewegen.

Ik werk niet vanuit een vaste methode.

Iedere ontmoeting begint bij het vraagstuk dat zich op dit moment laat zien.

Van daaruit ontstaat onderscheid.

En vanuit onderscheid ontstaat richting.

Voor onze ontmoeting ontvang je drie korte vragen. Niet om je voor te bereiden op een gesprek. Maar zodat we direct kunnen beginnen bij wat aandacht vraagt.

Een uitgebreid verhaal is niet nodig. Enkele steekwoorden zijn vaak voldoende.

De ontmoeting vindt plaats aan tafel in Velp of Arnhem.
Online is mogelijk wanneer dat beter past.

Een ontmoeting duurt ongeveer een dagdeel.

Ligt er een vraagstuk dat zich blijft herhalen?

Dan onderzoeken we samen of een ontmoeting passend is.

Geraldine Caraballo
Strategisch reflectie- en sparringpartner