Je rijdt naar huis.

Het overleg is al uren voorbij.

Toch speel je het gesprek opnieuw af.

Je bedenkt wat je anders had kunnen zeggen. Je kijkt opnieuw naar de mogelijke gevolgen. Je overweegt nog een extra gesprek, een andere aanpak of misschien toch nog even wachten. En voor je het weet ben je alweer een uur verder.

Waarom laat dit je niet los?

Misschien herken je dit.

Je hebt het onderwerp al met meerdere mensen besproken. Je hebt verschillende mogelijkheden afgewogen. Je kent de risico’s. Je begrijpt de situatie eigenlijke best goed. Toch blijf je ernaar terugkeren. Niet omdat je niet kunt nadenken, Juist omdat je dat juist goed kunt. Maar er komt een moment waarop nog een ronde door je hoofd geen nieuwe helderheid meer oplevert.

Je probeert met dezelfde manier van kijken iets te zien wat vanuit die positie niet meer zichtbaar is. Dat heeft niets met intelligentie of ervaring te maken. Iedere leider, ondernemer of professional kent momenten waarop hij zo dicht op een vraagstuk zit, dat hij vooral ziet wat hij al wist. Niet omdat het antwoord ontbreekt. Maar omdat het overzicht langzaam verdwijnt.

En juist daar ontstaat vaak de behoefte aan een gesprek. Omdat een goed gesprek iets doet wat je alleen nauwelijks nog voor elkaar krijgt. Het brengt weer ruimte. Ruimte om te zien wat er al die tijd al aanwezig was, maar tijdlelijk uit beeld was geraakt.

Soms is dat genoeg. Niet om harder te werken. Niet om langer na te denken.
Maar om weer verder te kunnen.

Soms begint helderheid niet met een antwoord, maar met een gesprek waarin je weer kunt zien wat je zelf even niet meer zag.

Geraldine Caraballo
Strategisch reflectie- en sparringpartner